دوران سالمندی

خوش  اخلاق و منطقی در دوران سالمندی

اگر از سنین جوانی به فکر باشیم که دوران سالخوردگی خوبی داشته باشیم، می توانیم اقدامات پیشگیرانه ای را در نظر بگیریم و کارهایی انجام دهیم که مانع از بروز برخی ناراحتی هایی شود که در آینده مشکلات وابستگی به دیگران را در پی دارد. حتی در مورد بیماری آلزایمر که جز مشکل ترین و رایج ترین مسائل دوران پیری است نیز فاکتورهای محافظی وجود دارد که می توان آنها را فعال کرد. به بیان کلی تر، ما می توانیم خود را از نظر روحی برای دوران پیری آماده کنیم.

 بسیار خوب است که در طول زندگی گاه از برخی چیزها چشم بپوشیم، یاد بگیریم که ناراحتی ها را فراموش کنیم، وقت بگذاریم تا با مسائل ناپایدار، زندگی کنیم و مرتب از خود درمورد مفهوم زندگی سؤال کنیم. اگر خاطرات خوب زیادی در ذهن داشته و روح خود را پرورش دهیم، بسیار بهتر دوران سالخوردگی را سپری می کنیم. اگر یاد بگیریم که می شود برخی شکست ها را از جنبه های دیگر زندگی جبران کرد، در این صورت وقتی قادر به انجام کاری نباشیم، راحت تر زندگی را ادامه می دهیم. این برنامه کلی است که همه ما باید به آن توجه داشته باشیم.

علت عدم نگرش مثبت به دوران سالخوردگی

در جامعه ما تصورات عمومی راجع به دوران سالخوردگی که معمولا نیز اشتباه و منفی هستند علت این امر شناخته می شوند. این طرز فکر جمعی تاثیر مهمی نیز بر تصورات فردی ما دارد. " پیر شدن اصلا خوب نیست، خدا کند هیچ وقت به پیری نرسیم، وقتی پیر می شویم کسی دوستمان ندارد، دیگر به هیچ دردی نمی خوریم و..." از جمله مهم ترین تصورات منفی در مورد دوران کهنسالیاست. از آنجا که این حرف ها در همه جا شنیده می شود به ما نیز منتقل می شود و اگر آنها را باور کنیم، ممکن است تصویری که از خود انتظار داریم با آن مطابقت پیدا کند.

از طرف دیگر، امروزه سن امید به زندگی افزایش پیدا کرده است و به همین دلیل برای زندگی مطلوب نیاز به الگو داریم؛ این در حالی است که کسی مدلی نشان نمی دهد. تابلوی پیری را معمولا پنهان می کنیم گویی فقط مایه تاسف است و هیچ چیز قابل ذکری ندارد. اگر عقیده داشته باشیم که این دوران می تواند بسیار گرانبها و غنی باشد، آنگاه نگاه ما نیز تغییر می کند. همان طور که افراد سالمندی هستند که بسیار شاد زندگی می کنند. حتی بسیاری فکر می کنند که دورانی استثنایی است. با این حال کسانی هم که ناراضیند، زیادند.